พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๑๓. อภิภูตเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๓/๑๖ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๑๓. อภิภูตตฺเถรคาถา
๑๓. อภิภูตเถรคาถา
ภาษิตของพระอภิภูตเถระ
(พระอภิภูตเถระได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต อภิภูตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๑–๓๑๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๘๐–๓๘๐
สุณาถ ญาตโย สพฺเพ ยาวนฺเตตฺถ สมาคตา
ธมฺมํ โว เทสยิสฺสามิ ทุกฺขา ชาติ ปุนปฺปุนํ.
ขอเชิญญาติทั้งหลายเท่าที่มาประชุมกันในสมาคมนี้ทั้งหมด
โปรดตั้งใจฟัง เราจักแสดงธรรมโปรดท่านทั้งหลาย
การเกิดบ่อย ๆ เป็นทุกข์
อารภถ (๑) นิกฺกมถ ยุญฺชถ พุทฺธสาสเน
ธุนาถ มจฺจุโน เสนํ นฬาคารํว กุญฺชโร.
- ๑ฉ อารมฺภถ ม. อารพฺภถ
ขอท่านทั้งหลายจงพากเพียร บากบั่น
ขวนขวายในคำสอนของพระพุทธเจ้า
กำจัดเสนาของพญามัจจุราชเสีย
เหมือนกุญชรทำลายเรือนไม้อ้อ
โย อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อปฺปมตฺโต วิเหสฺสติ (๑)
ปหาย ชาติสํสารํ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตีติ.
อภิภูโต เถโร.
- ๑ฉ.ม. วิหสฺสติ
ผู้ไม่ประมาทอยู่ในพระธรรมวินัยนี้
จะละการเวียนว่ายตายเกิด แล้วทำที่สุดทุกข์ได้
จบ ๑๓. อภิภูตเถรคาถา