๑๓. อภิภูตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๓. อภิภูตเถรคาถา

สุภาษิตชี้โทษการเกิด

นัยว่า ท่านพระอภิภูตเถระ (เมื่อจะแสดงธรรมโดยมุ่งเปิดเผยถึงเหตุแห่ง การบวชของตนแก่พวกญาติ) ได้ภาษิตคาถาไว้ ๓ คาถาอย่างนี้ว่า{๓๑๙}[๒๕๕] ขอบรรดาญาติเท่าที่มาประชุมกัน ณ ที่นี้ทั้งหมดจงฟัง เราจักแสดงธรรมแก่ท่านทั้งหลาย การเกิดบ่อย ๆ เป็นทุกข์ร่ำไป[๒๕๖] ท่านทั้งหลายจงปรารภความเพียร จงก้าวออกไป จงประกอบความเพียรในพระพุทธศาสนา จงกำจัดเสนาแห่งมัจจุราชเสีย เหมือนช้างกำจัดเรือนไม้อ้อฉะนั้น[๒๕๗] ผู้ใดเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่ในธรรมวินัยนี้ ผู้นั้นจักละการเวียนว่ายตายเกิดทำที่สุดแห่งทุกข์ได้

๑๔. โคตมเถรคาถา

สุภาษิตสอนให้มุ่งสันติธรรม

นัยว่า ท่านพระโคตมเถระ (เมื่อจะบอกถึงทุกข์ที่ตนได้รับในสังสารวัฏและนิพพานสุขที่ตนได้บรรลุในปัจจุบันแก่พวกญาติ) ได้ภาษิตคาถาไว้ ๓ คาถาอย่างนี้ว่า{๓๒๐}[๒๕๘] เมื่อเราเวียนว่ายตายเกิดอยู่ ได้เข้าถึงนรกบ้าง เข้าถึงเปตโลกบ้าง เข้าถึงกำเนิดสัตว์ดิรัจฉานอันเป็นทุกข์บ้าง เราได้เสวยทุกข์หลายอย่างตลอดกาลนาน