๗. อยกูฏชาดก เล่ม ๒๗

(เกสวดาบสกล่าวว่า)

{๖๘๕} [๖๘๕] ของบริโภคจะดีหรือไม่ดีก็ตาม จะน้อยหรือมากก็ตาม ผู้คุ้นเคยกันบริโภคอยู่ ณ ที่ใด การบริโภค ณ ที่นั้นแลดี เพราะรส ทั้งหลายมีความคุ้นเคยกันเป็นยอดเยี่ยม

๗. อยกูฏชาดก (๓๔๗)

ว่าด้วยยักษ์ถือพะเนินเหล็กใหญ่

(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสกะยักษ์ว่า)

{๖๘๖} [๖๘๖] ท่านผู้ยืนถือพะเนินเหล็กใหญ่โตเหลือขนาดอยู่บนอากาศ มาสถิตอยู่เพื่อจะคุ้มครองข้าพเจ้าในวันนี้หรือจะพยายามฆ่าข้าพเจ้า

(ยักษ์ได้กราบทูลว่า)

{๖๘๗} [๖๘๗] ดูก่อนพระราชา เราเป็นทูตของพวกยักษ์ถูกพวกยักษ์ เหล่านั้นส่งมา ณ ที่นี้เพื่อจะปลงพระชนม์พระองค์ แต่ ท้าวสักรินทร์เทวราชคุ้มครองพระองค์อยู่ เพราะเหตุนั้นเราจึง ผ่าพระเศียรของพระองค์ไม่ได้(พระราชาได้ทรงสดับดังนั้นจึงตรัสว่า)

{๖๘๘} [๖๘๘] ก็ถ้าท้าวมัฆวานเทวราชผู้เป็นจอมเทพพระสวามีของนางสุชาดา คุ้มครองข้าพเจ้าอยู่ ถึงพวกปีศาจทั้งหมดจะแผดเสียงไปต่าง ๆ ก็ตาม ข้าพเจ้าก็มิได้สะดุ้งกลัวต่อพวกยักษ์เลย

{๖๘๙} [๖๘๙] ถึงพวกกุมภัณฑ์ และพวกปีศาจทั้งมวลจะคร่ำครวญกันไปก็ตาม พวกมันคงไม่อาจจะต่อยุทธกับข้าพเจ้าได้ กิริยาที่หลอกหลอน ของพวกยักษ์ซึ่งทำให้น่ากลัวไปต่าง ๆ นั้นมีอยู่เป็นอันมาก แต่ ข้าพเจ้าก็ไม่กลัว

๘. อรัญญชาดก (๓๔๘)

ว่าด้วยดาบสสอนบุตรให้รู้จักเลือกคบคน

(ดาบสหนุ่มกล่าวกะดาบสโพธิสัตว์ผู้เป็นบิดาว่า)

{๖๙๐} [๖๙๐] คุณพ่อผมออกจากป่าไปยังหมู่บ้านแล้วจะพึงคบคนที่มีศีลอย่างไร มีวัตรอย่างไร ผมถามแล้ว ขอคุณพ่อจงบอกข้อนั้นแก่ผมด้วย

(ดาบสผู้เป็นบิดากล่าวสอนว่า)

{๖๙๑} [๖๙๑] ลูกเอ๋ย ผู้ใดยอมคุ้นเคยกะเจ้าก็ดี อดทนความคุ้นเคยของเจ้าได้ ก็ดี ยอมฟังคำพูดของเจ้าก็ดี ยกโทษให้เจ้าได้ก็ดี เจ้าไปจากที่นี้แล้วจงคบหาผู้นั้นเถิด

{๖๙๒} [๖๙๒] ผู้ใดไม่มีกรรมชั่วทางกาย วาจา และใจ เจ้าไปจากที่นี้แล้ว จงคบหาผู้นั้น ทำตนให้เหมือนลูกในไส้ของผู้นั้นเถิด

{๖๙๓} [๖๙๓] ลูกเอ๋ย คนที่มีจิตเหมือนนํ้าย้อมขมิ้น มีจิตกลับกลอก รักง่าย หน่ายเร็ว เจ้าอย่าคบหาคนเช่นนั้นเลย ถึงหากว่าพื้นชมพูทวีป ทั้งหมดจะไม่มีมนุษย์ก็ตาม