๘. อรัญญชาดก เล่ม ๒๗

{๖๘๙} [๖๘๙] ถึงพวกกุมภัณฑ์ และพวกปีศาจทั้งมวลจะคร่ำครวญกันไปก็ตาม พวกมันคงไม่อาจจะต่อยุทธกับข้าพเจ้าได้ กิริยาที่หลอกหลอน ของพวกยักษ์ซึ่งทำให้น่ากลัวไปต่าง ๆ นั้นมีอยู่เป็นอันมาก แต่ ข้าพเจ้าก็ไม่กลัว

๘. อรัญญชาดก (๓๔๘)

ว่าด้วยดาบสสอนบุตรให้รู้จักเลือกคบคน

(ดาบสหนุ่มกล่าวกะดาบสโพธิสัตว์ผู้เป็นบิดาว่า)

{๖๙๐} [๖๙๐] คุณพ่อผมออกจากป่าไปยังหมู่บ้านแล้วจะพึงคบคนที่มีศีลอย่างไร มีวัตรอย่างไร ผมถามแล้ว ขอคุณพ่อจงบอกข้อนั้นแก่ผมด้วย

(ดาบสผู้เป็นบิดากล่าวสอนว่า)

{๖๙๑} [๖๙๑] ลูกเอ๋ย ผู้ใดยอมคุ้นเคยกะเจ้าก็ดี อดทนความคุ้นเคยของเจ้าได้ ก็ดี ยอมฟังคำพูดของเจ้าก็ดี ยกโทษให้เจ้าได้ก็ดี เจ้าไปจากที่นี้แล้วจงคบหาผู้นั้นเถิด

{๖๙๒} [๖๙๒] ผู้ใดไม่มีกรรมชั่วทางกาย วาจา และใจ เจ้าไปจากที่นี้แล้ว จงคบหาผู้นั้น ทำตนให้เหมือนลูกในไส้ของผู้นั้นเถิด

{๖๙๓} [๖๙๓] ลูกเอ๋ย คนที่มีจิตเหมือนนํ้าย้อมขมิ้น มีจิตกลับกลอก รักง่าย หน่ายเร็ว เจ้าอย่าคบหาคนเช่นนั้นเลย ถึงหากว่าพื้นชมพูทวีป ทั้งหมดจะไม่มีมนุษย์ก็ตาม

๙. สันธิเภทชาดก (๓๔๙)

ว่าด้วยโทษที่เชื่อคำส่อเสียด

(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสกะนายสารถีว่า)

{๖๙๔} [๖๙๔] ดูก่อนนายสารถี สัตว์ทั้งสองนี้มิได้มีความเสมอกันในความเป็นตัวเมีย ไม่ได้มีความเสมอกันในเรื่องอาหารเลย ภายหลังเมื่อ สุนัขจิ้งจอกยุยงทำลายความสนิทสนมกันจนถึงให้ตาย เจ้าจงดู สิ่งที่ฉันคิดไว้เป็นจริงขึ้นแล้ว{๖๙๕} [๖๙๕] พวกสุนัขจิ้งจอกพากันกัดกินโคและราชสีห์ได้เพราะคำส่อเสียดใด คำส่อเสียดนั้นย่อมเป็นไปถึงตัดมิตรภาพเพราะเนื้อเป็นเหตุดุจ ดาบที่คมกริบฉะนั้น{๖๙๖} [๖๙๖] ดูก่อนสารถี ท่านจงดูการนอนตายของสัตว์ทั้งสองนี้ ผู้ใดเชื่อถ้อยคำของคนส่อเสียดที่มุ่งทำลายความสัมพันธ์ ผู้นั้นจะต้อง นอนตายอย่างนี้{๖๙๗} [๖๙๗] ดูก่อนสารถี นรชนเหล่าใดไม่เชื่อถ้อยคำของคนส่อเสียดที่มุ่ง ทำลายความสัมพันธ์ นรชนเหล่านั้นย่อมได้ประสบความสุข เหมือนคนอยู่บนสวรรค์ฉะนั้น

๑๐. เทวตาปัญหชาดก (๓๕๐)

ว่าด้วยปัญหาของเทวดา

(พระราชาตรัสบอกปัญหา ๔ ข้อที่เทวดาถามกะมโหสธบัณฑิตว่า)

{๖๙๘} [๖๙๘] ข้าแต่มหาราช บุคคลใดต่อยเตะด้วยมือด้วยเท้าและยังตบปาก อีก บุคคลนั้นกลับเป็นที่รักของผู้ถูกต่อยเตะ เพราะเหตุนั้น พระองค์ทรงเห็นผู้นั้นว่าได้แก่ใคร