พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๑ (Royal Thai)4/10 in วรรคที่ ๗4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๔. วิมลโกณฺฑญฺญตฺเถรคาถา
๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา
ภาษิตของพระวิมลโกญญเถระ
ทราบว่า ท่านพระวิมลโกณฑัญญเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ วิมลโกณฑัญญเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 274–274 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 326–326
ทุมวฺหยาย อุปฺปนฺโน ชาโต ปณฺฑรเกตุนา
เกตุหา เกตุนาเยว มหาเกตุํ ปธํสยีติ.
วิมลโกณฺฑญฺโญ เถโร.
ภิกษุผู้เกิดจากนางทุมะ กับพระเจ้าปัณฑรเกตุ ผู้ครองเศวตฉัตรลดธง เสียได้ ใช้ธงชัยนั้นแหละ กำจัดมานะมีประการหลากหลายเป็นดุจลดธงผืนใหญ่ลงเสียได้
- 1นางอัมพปาลี (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๗)
- 2พระเจ้าพิมพิสาร (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๗)
- 3มานะ (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๘)
- 4ปัญญานั้นแหละ (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๘)
End of ๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา