๓. ปักขเถรคาถา เล่ม ๒๖

จุตา ปตนฺติ ปติตา คิทฺธา จ ปุนราคตา

กตกิจฺจํ รตํ รมฺมํ สุเขนนฺวาคตํ สุขนฺติ.

ปกฺโข เถโร.

ชิ้นเนื้อพลัดหลุดจากปากเหยี่ยว

เหยี่ยวติดใจในชิ้นเนื้อนั้นก็หวนกลับมาโฉบเอาอีก

นิพพานที่น่ารื่นรมย์ซึ่งพระอริยเจ้ายินดีแล้วเป็นความสุขโดยส่วนเดียว

มีความสุขซึ่งเกิดจากผลสมาบัติติดตามมา

เป็นกิจที่เราทำเสร็จแล้ว