๒. วัชชีปุตตกเถรถาคา เล่ม ๒๖

๒ เอกกา มยํ อรญฺเญ วิหราม

อปวิทฺธํว วนสฺมึ ทารุกํ

ตสฺส เม พหุกา ปิหยนฺติ

เนรยิกา วิย สคฺคคามินนฺติ ฯ

วชฺชิปุตฺตโก ๑ เถโร ฯ

เราอยู่ในป่าแต่ผู้เดียว เหมือนท่อนไม้ที่เขาทิ้งไว้ในป่า ชนเป็นอันมากพากันรักใคร่ต่อเรา เหมือนสัตว์นรกพากันรักใคร่ต่อบุคคลผู้ไปสู่สวรรค์

ฉะนั้น.