พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๕. อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๗4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๕. อุกฺเขปกตวจฺฉตฺเถรคาถา
๕. อุกเขปกตวัจฉเถรคาถา
ภาษิตของพระอุกเขปกตวัจฉเถระ
ทราบว่า ท่านพระอุกเขปกตวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 274–274 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 327–327
อุกฺเขปกตวจฺฉสฺส สงฺกลิตํ พหูหิ วสฺเสหิ
ตํ ภาสติ คหฏฺฐานํ สุนิสินฺโน อุฬารปาโมชฺโชติ.
อุกฺเขปกตวจฺโฉ เถโร.
ภิกษุผู้นั่งสงบเสงี่ยม มีความปราโมทย์เป็นอย่างยิ่ง
ย่อมกล่าวพระพุทธพจน์ซึ่งท่านพระอุกเขปกตวัจฉเถระ
ท่องจนคล่องปากมาเป็นเวลาหลายปี แก่ชาวบ้านทั้งหลายได้
End of ๕. อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา