arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗

๕. อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๗4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

_______

๕. อุกฺเขปกตวจฺฉตฺเถรคาถา

๕. อุกเขปกตวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระอุกเขปกตวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระอุกเขปกตวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 274–274 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 327–327

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุกฺเขปกตวจฺฉสฺส สงฺกลิตํ พหูหิ วสฺเสหิ

ตํ ภาสติ คหฏฺฐานํ สุนิสินฺโน อุฬารปาโมชฺโชติ.

อุกฺเขปกตวจฺโฉ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุผู้นั่งสงบเสงี่ยม มีความปราโมทย์เป็นอย่างยิ่ง

ย่อมกล่าวพระพุทธพจน์ซึ่งท่านพระอุกเขปกตวัจฉเถระ

ท่องจนคล่องปากมาเป็นเวลาหลายปี แก่ชาวบ้านทั้งหลายได้

End of ๕. อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา