พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๖ (Royal Thai)10/11 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๙. ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรคาถา
๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา
ภาษิตของพระปิลินทวัจฉเถระ
ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ ปิลินทวัจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 260–260 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 306–306
สฺวาคตํ นาปคตํ (๑) นยิทํ ทุมฺมนฺติ ตํ มม
ปวิภตฺเตสุ (๒) ธมฺเมสุ ยํ เสฏฺฐํ ตทุปาคมินฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิลินฺทวจฺโฉ เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.
- 1ฉ.ม. ทุราคตํ
- 2ฉ.ม. สํวิภตฺเตสุ
การที่เราได้มายังสำนักพระผู้มีพระภาคนี้เป็นการมาดีแล้ว
ไม่ไร้ประโยชน์ การที่เราได้คิดไว้ว่า จะฟังธรรมในสำนักของ
พระผู้มีพระภาคแล้วบวชนี้เป็นความคิดไม่เลวเลย
เพราะเมื่อพระผู้มีพระภาคทรงจำแนกธรรมอันประเสริฐทั้งหลาย
เราได้บรรลุธรรมนั้นแล้ว
End of ๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา