arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕

๘. วัชชิตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๙ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ วัชชิตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๐๖–๔๐๖

หน้า ๔๐๖

[๒๑๔] ดูก่อนจิต เราขอบอกสถานที่นั้นว่าเป็นโทษ และขอบอกสถานที่นั้นว่าเป็นที่ประทุษร้ายจิต พระศาสดา ที่หาได้ โดยยากท่านก็ได้แล้ว ท่านอย่าชักชวนเราไปในทางฉิบหายเลย

๘. ว้ชชิตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการรู้อริยสัจ

นัยว่า ท่านพระวัชชิตเถระ (เมื่อระลึกถึงอดีตชาติของตน) ได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๐๕}[๒๑๕] เมื่อเรายังเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ ยังไม่เห็นอริยสัจ จึงได้เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในคติทั้งหลายตลอดกาลนาน

[๒๑๖] บัดนี้เราเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว กำจัดสังสารวัฏได้แล้ว คติทั้งปวงเราก็ตัดขาดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีกต่อไป

๙. สันธิตเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญอนิจจสัญญา

นัยว่า ท่านพระสันธิตเถระ (เมื่อประกาศการบรรลุคุณวิเศษของตน) ได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๐๖}[๒๑๗] เราเป็นผู้มีสติ ได้อนิจจสัญญาอย่างหนึ่งอันสหรคตด้วย พุทธานุสติที่โคนอัสสัตถพฤกษ์อันสว่างไสวไปด้วยแสง แห่งแก้วมณี งามสะพรั่ง

จบ ๘. วัชชิตเถรคาถา