๗. วารณเถรคาถา เล่ม ๒๖

โยธ โกจิ มนุสฺเสสุ ปรปาณานิ หึสติ

อสฺมา โลกา ปรมฺหา จ อุภยา ธํสเต นโร.

ในหมู่มนุษย์นี้ นรชนผู้ใดผู้หนึ่งเบียดเบียนสัตว์อื่น

นรชนนั้นย่อมเสื่อมจากความสุข

ในโลกทั้งสอง คือ โลกนี้และโลกหน้า

โย จ เมตฺเตน จิตฺเตน สพฺพปาณานุกมฺปติ

พหุํ หิ โส ปสวติ ปุญฺญํ ตาทิสโก นโร.

ส่วนนรชนใดมีจิตเมตตา ช่วยเหลือสัตว์ทุกหมู่เหล่า

นรชนเช่นนี้นั้นย่อมประสบบุญมาก

สุภาสิตสฺส สิกฺเขถ สมณูปาสนสฺส จ

เอกาสนสฺส จ รโห จิตฺตวูปสมสฺส จาติ.

วารโณ เถโร.

บุคคลควรศึกษาคำสุภาษิต

การเข้าไปนั่งใกล้สมณะ

การอยู่ผู้เดียวในที่ลับ

และธรรมเป็นเครื่องสงบระงับจิต