๖. สุชาตาชาดก เล่ม ๒๗

กึ อณฺฑกา อิเม เทว นิกฺขิตฺตา กํสมลฺลเก

อุปโลหิตกา วคฺคู ตํ ๒ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต ฯ

ข้าแต่พระราชสวามีผู้ประเสริฐ ไข่ที่เก็บไว้ในจานทองนี้ เป็นไข่อะไรลูกกลมเกลี้ยง มีสีแดง หม่อมฉันทูลถามพระองค์ถึงสิ่งนั้น โปรดตรัสบอกด้วย.

ยานิ ปุเร ตุวํ เทวิ ภณฺฑุ นนฺตกวาสินี

อุจฺฉงฺคหตฺถา ปจินาสิ ตสฺสา เต โกลิยํ ผลํ ฯ

ดูกรพระเทวี เมื่อก่อนนี้ เธอเป็นหญิงหัวโล้น นุ่งผ้าท่อนเก่าๆ มือถือห่อพก เลือกเก็บผลไม้อันใดอยู่ สิ่งที่ฉันรับประทานอยู่ ณ บัดนี้ เป็นผลไม้อันนั้น เป็นสมบัติประจำตระกูลของเธอ.

อุทยฺหเต ๓ น รมติ โภคา วิปฺปชหนฺติ ตํ

ตตฺเถวิมํ ปฏิเนถ ยตฺถ โกลํ ปจิสฺสติ ฯ

หญิงทราม เมื่ออยู่ในราชสกุลนี้ ย่อมร้อนรน ไม่รื่นรมย์ โภคสมบัติทั้งหลาย ก็ย่อมละเขาไปเสียสิ้น ท่านทั้งหลาย จงช่วยกันนำหญิงทรามคนนั้นคืนไปไว้ที่ที่ เขาจักเก็บผลไม้ประจำตระกูลขายเลี้ยงชีวิตได้ตามเดิม.

โหนฺติ เหเต มหาราช อิทฺธิปฺปตฺตาย นาริยา

ขม เทว สุชาตาย มาสฺสา กุชฺฌ รเถสภาติ ฯ

สุชาตาชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

ข้าแต่พระมหาราช โทษเพราะความประมาทเหล่านี้ ย่อมมีได้แก่นารีผู้ได้รับยศ ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ ขอพระองค์ได้ทรงโปรดอดโทษแด่พระนางสุชาดาเทวีเถิด ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ ขอพระองค์อย่าได้ทรงพระพิโรธแด่พระเทวีเลย.

จบ สุชาตาชาดกที่ ๖.