พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๕
๖. สมิทธิเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๕4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๕ สมิทธิเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 340–340
๕. รมณียวิหาริเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความพลาดพลั้ง
นัยว่า ท่านพระรมณียวหารีเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๘๒}[๔๕] โคอาชาไนยตัวงามพลาดล้มแล้วย่อมกลับลุกขึ้นตั้งตัวได้ ฉันใด ท่านทั้งหลายจงจำเราผู้เป็นสาวกของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะว่าเป็นฉันนั้นเถิด
๖. สมิทธิเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความไม่กลัวมาร
นัยว่า ท่านพระสมิทธิเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๘๓}[๔๖] เราออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตด้วยศรัทธา สติ ปัญญาของเราก็เจริญ จิตของเราก็ตั้งมั่นดีแล้ว ดูก่อนมาร ถึงท่านจักบันดาลรูปประหลาดน่ากลัวตามใจชอบได้ ก็ไม่สามารถทำให้เราสะดุ้งกลัวได้เลย
๗. อุชชยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการพึ่งพระพุทธเจ้า
นัยว่า ท่านพระอุชชยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๘๔}[๔๗] ข้าแต่พระพุทธเจ้าผู้แกล้วกล้า ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระองค์เป็นผู้หลุดพ้นแล้วจากสิ่งทั้งปวง เมื่อข้าพระองค์อยู่ในพระโอวาทของพระองค์ จึงอยู่อย่างไม่มีอาสวะได้
End of ๖. สมิทธิเถรคาถา