พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๕
๕. รมนียวิหารีเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๕4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๕. รมนียวิหารีเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความพลาดพลั้ง
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๕ รมนียวิหารีเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๕ ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญ ขลิตฺวา ปฏิติฏฺฐติ
เอวํ ทสฺสนสมฺปนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวกนฺติ ฯ
รมณียวิหารี เถโร ฯ
๑ ม. ยุ. จาเล อุปจาเล สีสุปจาเล ฯ ๒ ม. ยุ. อิเม ปาฐา น ทิสฺสนฺติ ฯ
๓ ม. ปติสฺสตา ฯ ๔ ม. ยุ. เวธีติ ฯ ๕ ม. ปสฺสนฺตี ฯ
โคอาชาไนยผู้สมบูรณ์พลาดล้มแล้ว ย่อมกลับลุกขึ้นตั้งตัวได้ ฉันใดท่านทั้งหลายจงจำเราไว้ว่า เป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะ ฉันนั้นเถิด.
End of ๕. รมนียวิหารีเถรคาถา