๑๐. อุตติยเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ อาพาเธ เม สมุปฺปนฺเน สติ เม อุปปชฺชถ

อาพาโธ เม สมุปฺปนฺโน กาโล เม นปฺปมชฺชิตุนฺติ ฯ

อุตฺติโย เถโร ฯ

อุทฺทานํ

นิโคฺรโธ จิตฺตโก เถโร โคสาลตฺเถโร สุคนฺโธ

นนฺทิโย อภโย เถโร เถโร โลมสกงฺคิโย

ชมฺพุคามิกปุตฺโต จ หาริโต อุตฺติโย อิสีติ ฯ

วคฺโค ตติโย ฯ

เมื่ออาพาธบังเกิดขึ้นแก่เรา สติก็เกิดขึ้นแก่เราว่า อาพาธเกิดขึ้นแก่

เราแล้ว เวลานี้เป็นเวลาที่เราไม่ควรประมาท.

_______________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระนิโครธเถระ ๒. พระจิตตกเถระ

๓. พระโคสาลเถระ ๔. พระสุคันธเถระ

๕. พระนันทิยเถระ ๖. พระอภัยเถระ

๗. พระโลมสกังคิยเถระ ๘. พระชัมพุคามิกปุตตเถระ

๙. พระหาริตเถระ ๑๐. พระอุตติยเถระ.

จบ ตติยวรรคที่ ๓.