พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๘ (Royal Thai)1/10 in วรรคที่ ๓4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
เถรคาถาย ทุกนิปาตสฺส ตติยวคฺโค
เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓
ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในทุกนิบาต วรรคที่ ๓
๑. อุตตรเถรคาถา
สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ อุตตรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๑ ขนฺธา มยา ปริญฺญาตา ตณฺหา เม สุสมูหตา
ภาวิตา มม โพชฺฌงฺคา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฯ
โสหํ ขนฺเธ ปริญฺญาย อพฺภหิตฺวาน ๑ ชาลินึ
ภาวยิตฺวาน โพชฺฌงฺเค นิพฺพายิสฺสํ อนาสโวติ ฯ
อุตฺตโร เถโร ฯ
๑ ม. จ ฯ
ขันธ์ทั้งหลายเรากำหนัดรู้แล้ว ตัณหาเราถอนขึ้นแล้ว โพชฌงค์เราเจริญแล้ว ความสิ้นไปแห่งอาสวะเราบรรลุแล้ว ครั้นเรากำหนดรู้ขันธ์
ทั้งหลายแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ จักนิพพาน.
End of ๑. อุตตรเถรคาถา