พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๘ (Royal Thai)1/10 in วรรคที่ ๓4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๓. ตติยวคฺค
๑. อุตฺตรตฺเถรคาถา
๓. ตติยวรรค
หมวดที่ ๓
๑. อุตตรเถรคาถา
ภาษิตของพระอุตตรเถระ
(พระอุตตรเถระเมื่อพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ อุตตรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 295–296 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 357–357
ขนฺธา มยา ปริญฺญาตา ตณฺหา เม สุสมูหตา
ภาวิตา มม โพชฺฌงฺคา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย.
เรากำหนดรู้ขันธ์ทั้งหลายแล้ว ถอนตัณหาขึ้นได้ด้วยดี
ถึงโพชฌงค์เราเจริญแล้ว เราได้ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว
โสหํ ขนฺเธ ปริญฺญาย อพฺพหิตฺวาน (๑) ชาลินึ
ภาวยิตฺวาน โพชฺฌงฺเค นิพฺพายิสฺสํ อนาสโวติ.
อุตฺตโร เถโร.
- 1ม. อพฺพุหิตฺวาน
ครั้นกำหนดรู้ขันธ์ทั้งหลายแล้ว ถอนตัณหาดุจข่ายได้
เจริญโพชฌงค์แล้ว จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะนิพพาน
End of ๑. อุตตรเถรคาถา