พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๗. นันทกเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๔ (Royal Thai)7/10 in วรรคที่ ๓4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๗. นันทกเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความพลาดพลั้ง
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ นันทกเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๗ ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญ ขลิตฺวา ปติติฏฺฐติ
ภิยฺโย ลทฺธาน สํเวคํ อทีโน วหเต ธุรํ
เอวํ ทสฺสนสมฺปนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวกํ
อาชานิยํ มํ ธาเรถ ปุตฺตํ พุทฺธสฺส โอรสนฺติ ฯ
นนฺทโก เถโร ฯ
โคอาชาไนยที่ดี ถึงพลาดแล้วก็ตั้งตัวได้ ได้ความสังเวชอย่างยิ่งแล้วนำภาระต่อไป ฉันใด ท่านทั้งหลายจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็นอาชาไนยผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะ เป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นบุตรผู้
เกิดแก่อุระแห่งพระพุทธเจ้า.
End of ๗. นันทกเถรคาถา