๑๐. กัณหทินนเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ อุปาสิตา สปฺปุริสา สุตา ธมฺมา อภิณฺหโส

สุตฺวาน ปฏิปชฺชิสฺสํ อญฺชสํ อมโตคธํ ฯ

ภวราคหตสฺส เม สโต ภวราโค ปุน เม น วิชฺชติ

น จาหุ น จ เม ภวิสฺสติ น จ เม เอตรหิปิ ๔ วิชฺชตีติ ฯ

กณฺหทินฺโน เถโร ฯ

อุทฺทานํ

อุตฺตโร ภทฺทชิ เถโร โสภิโต วลฺลิโย อิสิ

วีตโสโก จ โส เถโร ปุณฺณมาโส จ นนฺทโก

ภารโต ๕ ภารทฺวาโช จ กณฺหทินฺโน มหามุนีติ ฯ

วคฺโค ตติโย ฯ

สัปบุรุษเราเข้าไปหาแล้ว ธรรมทั้งหลายเราฟังแล้วเนืองนิตย์ ครั้นฟังธรรมแล้ว จักดำเนินไปสู่ทางอันหยั่งลงสู่อมตธรรม เมื่อเรามีสติ กำจัดความกำหนัดยินดีในภพได้แล้ว ความกำหนัดยินดีในภพ ย่อมไม่มีแก่เราอีกไม่ได้มีแล้วในอดีต จักไม่มีในอนาคต ถึงแม้เดี๋ยวนี้ก็ไม่มีแก่เราเลย.

___________________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระอุตตรเถระ ๒. พระภัททชิเถระ

๓. พระโสภิตเถระ ๔. พระวัลลิยเถระ

๕. พระวีตโสกเถระ ๖. พระปุณณมาสเถระ

๗. พระนันทกเถระ ๘. พระภารตเถระ

๙. พระภารทวาชเถระ ๑๐. พระกัณหทินนเถระ.

จบ วรรคที่ ๓