๑๐. สิริมาเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ ปเร จ นํ ปสํสนฺติ อตฺตา เจ อสมาหิโต

โมฆํ ปเร ปสํสนฺติ อตฺตา หิ อสมาหิโต ฯ

ปเร จ นํ ครหนฺติ อตฺตา เจ สุสมาหิโต

โมฆํ ปเร ครหนฺติ อตฺตา หิ สุสมาหิโตติ ฯ

สิริมา เถโร ฯ

อุทฺทานํ

จุนฺโท จ โชติทาโส จ เถโร เหรญฺญกานิ โย ๑

โสมมิตฺโต สพฺพมิตฺโต กาโล ติสฺโส จ กิมฺพิโล

นนฺโท จ สิริมา เจว ทส เถรา มหิทฺธิกาติ ฯ

วคฺโค ทุติโย ฯ

ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถึงชนเหล่าอื่นจะสรรเสริญ ชนเหล่าอื่นก็สรรเสริญเปล่า เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถ้าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว ถึงชนเหล่าอื่นจะติเตียน ชนเหล่าอื่นก็ติเตียนเปล่า เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว.

_______________________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระมหาจุนทเถระ ๒. พระโชติทาสเถระ

๓. พระเหรัญญิกานิเถระ ๔. พระโสมมิตตเถระ

๕. พระสัพพมิตตเถระ ๖. พระมหากาลเถระ

๗. พระติสสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ

๙. พระนันทเถระ ๑๐. พระสิริมาเถระ

จบ วรรคที่ ๒