๔. วัลลิยเถรคาถา เล่ม ๒๖

ยํ กิจฺจํ ทฬฺหวีริเยน ยํ กิจฺจํ โพธุมิจฺฉตา

กริสฺสํ นาวรชฺฌิสฺสํ (๑) ปสฺส วีริยํ ปรกฺกมํ.

กิจใดอันบุคคลผู้มีความเพียรมั่น

มุ่งที่จะตรัสรู้ พึงทำกิจนั้น

เราจักทำไม่ให้พลาด

เชิญท่านดูความเพียร ความบากบั่นของเราเถิด

ตฺวญฺจ เม มคฺคมกฺขาหิ อญฺชสํ อมโตคธํ

อหํ โมเนน โมนิสฺสํ คงฺคาโสโตว สาครนฺติ.

วลฺลิโย เถโร.

อนึ่ง ขอท่านจงบอกหนทางอันหยั่งลงสู่อมตมหานิพพาน

ซึ่งเป็นทางตรงให้เรา เราจะรู้ด้วยญาณ

ดุจกระแสแม่น้ำคงคาไหลไปสู่สาคร