พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๓. โสภิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๐ (Royal Thai)3/10 in วรรคที่ ๓4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๓. โสภิตตฺเถรคาถา
๓. โสภิตเถรคาถา
ภาษิตของพระโสภิตเถระ
ทราบว่า ท่านพระโสภิตเถระ เมื่อเปล่งอุทาน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ โสภิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 296–296 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 358–358
สติมา ปญฺญวา ภิกฺขุ อารทฺธพลวีริโย
ปญฺจ กปฺปสตานาหํ เอกรตฺตึ อนุสฺสรึ.
เราเป็นภิกษุ มีสติ มีปัญญา บำเพ็ญเพียรอย่างแรงกล้า
ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัปเพียงคืนเดียว
จตฺตาโร สติปฏฺฐาเน สตฺต อฏฺฐ จ ภาวยํ
ปญฺจ กปฺปสตานาหํ เอกรตฺตึ อนุสฺสรินฺติ.
โสภิโต เถโร.
- 1สติปัฏฐาน ๔ หมายถึงที่ตั้งของสติ ๔ ประการ คือ (๑) กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณากายเป็นอารมณ์ (๒) เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาเวทนาเป็นอารมณ์ (๓) จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาจิตเป็นอารมณ์ (๔) ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาธรรมเป็นอารมณ์. (ที.ม. ๑๐/๓๗๓/๒๔๘) โพชฌงค์ ๗ ธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ ๗ ประการ คือ (๑) สติ ความระลึกได้ (๒) ธัมมวิจยะ ความเฟ้นธรรม (๓) วิริยะ ความเพียร (๔) ปีติ ความอิ่มใจ (๕) ปัสสัทธิ ความสงบกายสงบใจ (๖) สมาธิ ความตั้งใจมั่น (๗) อุเบกขา ความมีใจเป็นกลางเพราะเห็นตามความเป็นจริง (ที.ป. ๑๑/๓๕๗/๒๕๘) มรรค ๘ ทางมีองค์แปดประการอันประเสริฐ คือ (๑) สัมมาทิฏฐิ เห็นชอบ (๒) สัมมาสังกัปปะ ดำริชอบ (๓) สัมมาวาจา เจรจาชอบ (๔) สัมมากัมมันตะ การกระทำชอบ (๕) สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีวิตชอบ (๖) สัมมาวายาม พยายามชอบ (๗) สัมมาสติ ระลึกชอบ (๘) สัมมาสมาธิ ตั้งจิตมั่นชอบ (ที.ม. ๑๐/๔๐๒/๒๖๖)
End of ๓. โสภิตเถรคาถา