พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๘. ภารตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๓4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๘. ภารตตฺเถรคาถา
๘. ภารตเถรคาถา
ภาษิตของพระภารตเถระ
(พระภารตเถระเมื่อจะบอกมิจฉาวิตกที่เกิดแก่พระนันทกเถระ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ ภารตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 298–298 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 360–361
เอหิ นนฺทก คจฺฉาม อุปชฺฌายสฺส สนฺติกํ
สีหนาทํ นทิสฺสาม พุทฺธเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา.
เชิญมาเถิดนันทกะ เราไปยังสำนักพระอุปัชฌาย์
จักบันลือสีหนาทเฉพาะพระพักตร์พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ
ยาย โน อนุกมฺปาย อมฺเห ปพฺพาชยี มุนิ
โส โน อตฺโถ อนุปฺปตฺโต สพฺพสํโยชนกฺขโยติ.
ภารโต (๑) เถโร.
- 1ฉ.ม. ภรโต
พระผู้มีพระภาคผู้เป็นมุนีทรงเอ็นดูให้พวกเราบวช
เพื่อประโยชน์ใด ประโยชน์นั้นคือความสิ้นสังโยชน์ทั้งปวง
พวกเราก็ได้บรรลุแล้ว
End of ๘. ภารตเถรคาถา