๒. จิตตกเถรคาถา เล่ม ๒๖

๓. ตติยวรรค

๑. นิโครธเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับทางดำเนินชีวิต

นัยว่า ท่านพระนิโครธเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๕๘}[๒๑] เราไม่กลัวภัย พระศาสดาของพวกเราเป็นผู้ฉลาด ในอมตธรรม ภัยดำรงอยู่ไม่ได้ที่ทางใด ภิกษุทั้งหลาย ย่อมไปตามทางนั้น

๒. จิตตกเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับผู้เจริญฌาน

นัยว่า ท่านพระจิตตกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๕๙}[๒๒] นกยูงทั้งหลายมีขนเขียว ขนคองาม หงอนงาม ส่งเสียงร้องกันอยู่ในป่าการวี นกยูงเหล่านั้นพากันส่งเสียงร้อง ในเวลามีลมหนาวเจือด้วยฝน ย่อมปลุกผู้เจริญฌาน ซึ่งหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น

๓. โคสาลเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการเจริญวิเวก

นัยว่า ท่านพระโคสาลเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๐}[๒๓] เราฉันข้าวมธุปายาสที่พุ่มกอไผ่แล้วพิจารณาความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปแห่งขันธ์ทั้งหลายโดยความเคารพ จัก กลับไปสู่สานุบรรพตที่เราเคยอยู่มาแล้วเจริญวิเวกต่อไป

๔. สุคันธเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการปฏิบัติตามคำสอน

นัยว่า ท่านพระสุคันธเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๑}[๒๔] ภิกษุบวชยังไม่ครบพรรษาได้เห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม บรรลุวิชชา ๓ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว

๕. นันทิยเถรคาถา

สุภาษิตเตือนมาร

นัยว่า ท่านพระนันทิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๒}[๒๕] จิตของภิกษุใดได้บรรลุอรหัตตผล สว่างรุ่งเรืองอยู่เป็นนิจ ท่านมาเบียดเบียนภิกษุนั้น จักได้รับทุกข์แน่นอนนะ มาร