๑. มิคสิรเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑ ยโต อหํ ปพฺพชิตฺวา ๖ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน

วิมุจฺจมาโน อุคฺคจฺฉึ กามธาตุํ อุปจฺจคํ ฯ

พฺรหฺมุโน เปกฺขมานสฺส ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม

อกุปฺปา เม วิมุตฺตีติ สพฺพสํโยชนกฺขยาติ ฯ

มิคสิโร เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. วีรา ฯ ๒ ม. สวาหนึ ฯ ๓ ม. ยุ. วิตฺโต ฯ ๔ ม. ปิสทฺโท นตฺถิ ฯ

๕ ม. ยุ. ภรโต ฯ ๖ ม. ยุ. ปพฺพชิโต ฯ

เมื่อใด เราได้บวชในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว หลุดพ้นจากกิเลส ได้บรรลุธรรมอันผ่องแผ้วแล้ว ล่วงเสียซึ่งกามธาตุ เมื่อนั้นจิตของเราผู้เพ่งธรรมของพระผู้มีพระภาคผู้เป็นดังพรหม หลุดพ้นแล้วจากกิเลสทั้งปวง และมารู้ชัดว่า วิมุติของเราไม่กำเริบ เพราะความ

สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง.