๑๐. เทวสภเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร

วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ ๑ ฯ

เทวสโภ เถโร ฯ

อุทฺทานํ

ปริปุณฺณโก จ วิชโย เอรโก เมตฺตชี มุนิ

จกฺขุปาโล ขณฺฑสุมโน ติสฺโส อภโย จ ๒

อุตฺติโย มหาปญฺโญ เถโร เทวสโภปิ จาติ ฯ

วคฺโค ทสโม ฯ

ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยความเพียรชอบ มีสติปัฏฐานเป็นอารมณ์ ประดับประดาด้วยดอกไม้ คือ วิมุติ จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะปรินิพพาน.

__________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระปริปุณณกเถระ ๒. พระวิชยเถระ

๓. พระเอรกเถระ ๔. พระเมตตชิเถระ

๕. พระจักขุปาลเถระ ๖. พระขัณฑสุมนเถระ

๗. พระติสสเถระ ๘. พระอภัยเถระ

๙. พระอุตติยเถระ ๑๐. พระเทวสภเถระ

จบ วรรคที่ ๑๐