พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐
๕. จักขุปาลเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๑๐4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๕. จกฺขุปาลตฺเถรคาถา
๕. จักขุปาลเถรคาถา
ภาษิตของพระจักขุบาลเถระ
ทราบว่า ท่านพระจักขุบาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ จักขุปาลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 281–281 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 338–338
อนฺโธหํ หตเนตฺโตสฺมิ กนฺตารทฺธานปกฺขนฺโน (๑)
สยมาโนปิ คมิสฺสํ น สหาเยน ปาเปนาติ.
จกฺขุปาโล เถโร.
- 1ฉ.ม. ปกฺขนฺโท, ก. ปกฺขนฺโต
เรามีนัยน์ตาพิการ ตาบอด
เดินทางไกลทุรกันดาร
ถึงจะต้องนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นดิน
ก็จะไม่ร่วมทางไปกับคนชั่วช้า
End of ๕. จักขุปาลเถรคาถา