๑๐. มหาปิงคลชาดก เล่ม ๒๗

สพฺโพ ชโน หึสิโต ปิงฺคเลน

ตสฺมึ มเต ปจฺจยํ ๓ เวทยนฺติ

ปิโย นุ เต อาสิ อกณฺหเนตฺโต

กสฺมา นุ ตฺวํ โรทสิ ทฺวารปาล ฯ

ชนทั้งปวงถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว เมื่อพระเจ้าปิงคละนั้นสวรรคตแล้ว ชนทั้งหลายก็ได้ความยินดี ดูกรนายประตู พระเจ้าปิงคละผู้ไม่มีพระเนตรดำ เป็นที่รักของท่านหรือ เพราะเหตุไร จึงได้ร้องไห้หนอ?

น เม ปิโย อาสิ อกณฺหเนตฺโต

ภายามิ ปจฺจาคมนาย ตสฺส

อิโต คโต หึเสยฺย มจฺจุราชํ

โส หึสิโต อาเนยฺย ปุน อิธ ฯ

พระเจ้าปิงคละผู้ไม่มีพระเนตรดำ จะเป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หามิได้ แต่ข้าพเจ้ากลัวว่า พระเจ้าปิงคละนั้นจะกลับเสด็จมาอีก พระเจ้าปิงคละเสด็จไปจากมนุษย์โลกนี้แล้ว ก็จะเบียดเบียนพระยามัจจุราช พระยามัจจุราชนั้นถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว ก็จะพึงนำมาส่งมนุษย์โลกนี้อีก.

ทฑฺโฒ วาหสหสฺเสหิ สิตฺโต ฆฏสเตหิ โส

ปริกฺขิตฺตา จ สา ภูมิ มา ภายิ นาคมิสฺสตีติ ๑ ฯ

มหาปิงฺคลชาตกํ ทสมํ ฯ

อุปาหนวคฺโค นวโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

วรุปาหน ขุชฺช วิกณฺณกโก

อสิตาภุย ปญฺจมวจฺฉนโข

ทิช เปมวรุตฺตม เอกปทํ

กุมินามุข ปิงฺคลเกน ทส ฯ

๑ ม. จาติ ฯ ๒ ม. หริตมณฺฑูกชาตกํ ฯ ๓ ม. ปจฺจยา ฯ

พระเจ้าปิงคละนั้น พวกเราช่วยกันเผาแล้วด้วยฟืนพันเล่มเกวียนรดด้วยน้ำหลายร้อยหม้อ พื้นที่ดินนั้นเราป้องกันไว้อย่างดีแล้ว ท่านอย่ากลัวเลย พระเจ้าปิงคละจักไม่เสด็จกลับมาอีก.

จบ มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐.

จบ อุปาหนวรรคที่ ๙.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อุปาหนชาดก ๒. วีณาถูณชาดก

๓. วิกัณณกชาดก ๔. อสิตาภุชาดก

๕. วัจฉนขชาดก ๖. พกชาดก

๗. สาเกตชาดก ๘. เอกปทชาดก

๙. หริตมาตชาดก ๑๐. มหาปิงคลชาดก.