พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค
๑๐. มหาปิงคลชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๒๙–๓๓๑ (Royal Thai)10/10 in อุปาหนวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒๔๐. มหาปิงฺคลชาตก (๑๐)
๑๐. มหาปิงคลชาดก (๒๔๐)
ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละ
(พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพระโอรสของพระเจ้าปิงคละ ตรัสถามยาม รักษาประตูว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค มหาปิงคลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 69–70 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 113–114
สพฺโพ ชโน หึสิโต ปิงฺคเลน
ตสฺมึ มเต ปจฺจยา (๑) เวทยนฺติ
ปิโย นุ เต อาสิ อกณฺหเนตฺโต
กสฺมา นุ ตฺวํ โรทสิ ทฺวารปาล
- 1ก. ปจฺจยํ
ชนทั้งมวลถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียน
เมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว ประชาชนพากันยินดี
นายทวารบาล พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ
เป็นที่รักของท่านหรือ ทำไมท่านจึงร้องไห้
(ยามรักษาประตูกล่าวทูลตอบว่า)
น เม ปิโย อาสิ อกณฺหเนตฺโต
ภายามิ ปจฺจาคมนาย ตสฺส
อิโต คโต หึเสยฺย มจฺจุราชํ
โส หึสิโต อาเนยฺย ปุน อิธ.
พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ
เป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หาไม่
แต่ข้าพเจ้ากลัวการเสด็จกลับมาของพระองค์
พระองค์เสด็จไปจากที่นี้แล้ว
จะต้องเบียดเบียนพญามัจจุราช
เขาถูกพระองค์เบียดเบียนแล้ว
พึงนำพระองค์กลับมา ณ ที่นี้อีก
(พระโพธิสัตว์ตรัสปลอบยามรักษาประตูว่า)
ทฑฺโฒ วาหสหสฺเสหิ สิตฺโต ฆฏสเตหิ โส
ปริกฺขตา (๑) จ สา ภูมิ มา ภายิ นาคมิสฺสตีติ. (๒)
มหาปิงฺคลชาตกํ ทสมํ. อุปาหนวคฺโค นวโม. ตสฺสุทฺทานํ
วรุปาหน ขุชฺช วิกณฺณกโก
อสิตาภุย ปญฺจมวจฺฉนโข
ทิช เปมวรุตฺตม เอกปทํ
กุมินามุข ปิงฺคลเกน ทสาติ.
- 1ก. ปริกฺขิตฺตา
- 2อยํ ปจฺฉิมคาถา สี. โปตฺถเก น ทิสฺสติ
พระเจ้าปิงคละนั้นถูกถวายพระเพลิง
ด้วยฟืน ๑,๐๐๐ เล่มเกวียน
พระอัฐิก็สรงด้วยน้ำตั้ง ๑๐๐ หม้อ
สถานที่ถวายพระเพลิงนั่นเล่าก็ล้อมไว้แล้ว
ไม่ต้องกลัว เสด็จมาไม่ได้หรอก
มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐ จบ
อุปาหนวรรคที่ ๙ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อุปาหนชาดก ๒. วีณาถูณชาดก
๓. วิกัณณกชาดก ๔. อสิภูตาชาดก
๕. วัจฉนขชาดก ๖. พกชาดก
๗. สาเกตชาดก ๘. เอกปทชาดก
๙. หริตมาตชาดก ๑๐. มหาปิงคลชาดก
End of ๑๐. มหาปิงคลชาดก