๑๐. กปิชาดก เล่ม ๒๗

อยํ อิสิ อุปสมสญฺญเม รโต

ส ติฏฺฐติ สิสิรภเยน อทฺธิโต ๑

หนฺท อยํ ปวิสตุมํ อคารกํ

วิเนตุ สีตํ ทรถญฺจ เกวลํ ฯ

ฤาษีผู้ยินดีแล้วในความสงบและความสำรวม ท่านถูกภัย คือ ความหนาวเบียดเบียน จึงมายืนอยู่ เชิญฤาษีผู้นี้จงเข้ามายังบรรณศาลานี้เถิดจะได้บรรเทาความหนาว และความกระวนกระวายให้หมดสิ้นไป.

นายํ อิสิ ๒ อุปสมสญฺญเม รโต

กปิ อยํ ทุมฺพรสาขโคจโร ๓

โส ทูสโก โรสโก จาปิ ชมฺโม

สเจ วเช อิมมฺปิ ทูสเย ฆรนฺติ ๔ ฯ

กปิชาตกํ ทสมํ ฯ

สิคาลวคฺโค ทสโม ฯน

__________

ตสฺสุทฺทานํ

อถ ราชา สิคาลวโร สุนโข

ตถา โกสิย อิจฺฉติ กาลฆโส

อถ ทานวโรฏฺฐปิ สารถินา

ปุนมฺปวนญฺจ สิสิรกปิ ทส ฯ

_______________

วคฺคุทฺทานํ ฯ

ทฬฺหญฺจ วคฺคํ อปเรน สนฺถวํ

กลฺยาณวคฺคาสทิโส จ รุหกํ

นตํทฬฺหํ พีรณตฺถมฺภกา ปุน

กาสาวุปาหนสิคาลเกน ทสาติ ฯ

ทุกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ

๑ ม. อฏฺฏิโต ฯ ๒ ม. อิสี ฯ ๓ สี. ม. ทุมวรสาขโคจโร ฯ ๔ ม. สเจ วเชมมฺปิ

ทูเสยฺย ฆรนฺติ ฯ

นี้ไม่ใช่ฤาษีผู้ยินดีในความสงบและความสำรวม เป็นลิงเที่ยวโคจรอยู่ตามกิ่งมะเดื่อ มันเป็นสัตว์ประทุษร้าย ฉุนเฉียว และมีสันดานลามกถ้าเข้ามาอยู่ยังบรรณศาลาหลังนี้ ก็จะพึงประทุษร้ายบรรณศาลา.

จบ กปิชาดกที่ ๑๐.

จบ สิคาลวรรคที่ ๑๐.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สัพพทาฐิชาดก ๒. สุนขชาดก

๓. คุตติลชาดก ๔. วิคติจฉชาดก

๕. มูลปริยายชาดก ๖. พาโลวาทชาดก

๗. ปาทัญชลิชาดก ๘. กิงสุโกปมชาดก

๙. สาลกชาดก ๑๐. กปิชาดก.

_________________

รวมวรรคที่มีในทุกนิบาตนี้ คือ

๑. ทัฬหวรรค ๒. สันถวรรค

๓. กัลยาณธรรมวรรค ๔. อสทิสวรรค

๕. รุหกวรรค ๖. นตังทัฬหวรรค

๗. พีรณัตถัมภกวรรค ๘. กาสาววรรค

๙. อุปาหนวรรค ๑๐. สิคาลวรรค.

จบ ทุกนิบาตชาดก.