พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๖. กุรุงคมิคชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๑–๒๖๒ (Royal Thai)6/10 in นตังทัฬหวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒๐๖. กุรุงฺคมิคชาตก (๖)
๖. กุรุงคมิคชาดก (๒๐๖)
ว่าด้วยนกและเต่าช่วยกวาง
(นกสตปัตตะช่วยกวางให้พ้นจากบ่วงแล้ว จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค กุรุงคมิคชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 57–57 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 94–94
อิงฺฆ วทฺธมย (๑) ปาสํ ฉินฺท ทนฺเตหิ กจฺฉป
อหํ ตถา กริสฺสามิ ยถา เนหิติ ลุทฺทโก.
- 1ฉ.ม. วฏฺฏมยํ
เอาเถิดเต่าเอ๋ย เจ้าจงใช้ฟันกัดบ่วงหนัง
ส่วนเราจักกระทำโดยวิธีที่นายพรานจะมาไม่ถึง
(พระศาสดาตรัสพระคาถาที่ ๒ ว่า)
กจฺฉโป ปาวิสี วารึ กุรุงฺโค ปาวิสี วนํ
สตปตฺโต ทุมคฺคมฺหา ทูเร ปุตฺเต อปานยีติ.
กุรุงฺคมิคชาตกํ ฉฏฺฐํ.
เต่าก็ลงน้ำ กวางก็เข้าป่า
ส่วนนกสตปัตตะกลับมาถึงต้นไม้แล้ว
ได้พาลูก ๆ หนีไปอยู่แสนไกล
กุรุงคมิคชาดกที่ ๖ จบ
End of ๖. กุรุงคมิคชาดก