๔. วีรกชาดก เล่ม ๒๗

อปิ วีรก ปสฺเสสิ สกุณํ มญฺชุภาณกํ

มยูรคีวสงฺกาสํ ปตึ มยฺหํ สวิฏฺฐกํ ฯ

ข้าแต่ท่านวีรกะ ท่านเห็นนกที่ร้องเสียงเพราะ มีสีเสมอด้วยสร้อยคอแห่งนกยูง ตัวเป็นผัวของฉันชื่อว่า สวิฏฐกะบ้างไหม?

อุทกถลจรสฺส ปกฺขิโน

นิจฺจํ อามกมจฺฉโภชิโน

ตสฺสานุกรํ สวิฏฺฐโก

เสวาเลหิ ปลิคุณฺฐิโต มโตติ ฯ

วีรกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

นกสวิฏฐกะ เมื่อทำตามภรรยาของปักษีตัวผู้เที่ยวไปได้ทั้งทางน้ำ และทางบก บริโภคปลาสดเป็นนิจนั้น ถูกสาหร่ายพันคอตายเสียแล้ว.

จบ วีรกชาดกที่ ๔.