๑๐. ทุติยปลายิชาดก เล่ม ๒๗

ธชมปริมิตํ อนนฺตปารํ

ทุปฺปสหํ ธงฺเกหิ สาครมิว

คิริมิว อนิเลน ทุปฺปสโห (๑)

ทุปฺปสโห อหมชฺช ตาทิเสน.

ธงสำหรับรถของเรามากมายมีจำนวนมิใช่น้อย

ถึงพลพาหนะก็กำหนดนับไม่ได้

ยากที่ศัตรูใด ๆ จะครอบงำย่ำยีได้

ดุจสมุทรสาครยากที่ฝูงกาจะบินข้ามพ้นได้

อนึ่ง กองทัพของเรานี้ก็ยากที่กองทัพอื่นจะครอบงำย่ำยีได้

ดุจภูเขาอันลมไม่สามารถจะพัดให้หวั่นไหวได้

วันนี้ เรานั้นมีกำลังเห็นปานนี้

ยากที่พระราชาเช่นท่านจะครอบงำย่ำยีได้

(พระราชากรุงพาราณสีโพธิสัตว์ทรงขู่ขวัญพระเจ้าคันธาระว่า)

มา พาลิยํ วิปฺปลปิ (๑) น หิสฺส ตาทิสํ

วิฑยฺหเส น หิ ลภเส นิเสธกํ

อาสชฺชสิ คชมิว เอกจารินํ

ย ตํ ปทา นฬมิว โปถยิสฺสตีติ.

ทุติยปลายิตชาตกํ ทสม กาสาววฺโค อฎฺฺฐโม. ตสฺสุทฺทานํ

วรวตฺถ วโจ ทุมขีณผลํ

จตุโรธมฺมวรํ ปุริสุตฺตม

ธงฺก มคธา จ ตโยคิริ นาม

คชคฺควโร ธชวเรน ทสาติ.

ท่านอย่าพูดพร่ำเพ้อถึงความที่ตนเป็นคนพาลไปเลย

เพราะว่าพระราชาเช่นท่านไม่สามารถจะยึดเอาราชสมบัติได้

เพราะท่านถูกความเร่าร้อน แผดเผาอยู่เสมอ

ดังนั้น จึงข่มขี่ครอบงำพระราชาเช่นเราไม่ได้

ท่านนั้นประดุจเข้าไปใกล้คชสารตกมันที่เที่ยวพล่านไปเพียงตัวเดียว

ซึ่งจักบดขยี้ท่านให้แหลกลานเหมือนเหยียบย่ำพงอ้อให้เป็นจุรณไป

ทุติยปลายิตชาดกที่ ๑๐ จบ

กาสาววรรคที่ ๘ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กาสาวชาดก ๒. จูฬนันทิยชาดก

๓. ปุฏภัตตชาดก ๔. กุมภีลชาดก

๕. ขันติวัณณนชาดก ๖. โกสิยชาดก

๗. คูถปาณกชาดก ๘. กามนีตชาดก

๙. ปลายิตชาดก ๑๐. ทุติยปลายิตชาดก