๗. คูถปาณกชาดก เล่ม ๒๗

สูโร สูเรน สงฺคมฺม วิกฺกนฺเตน ปหารินา

เอหิ นาค นิวตฺตสฺสุ กินฺนุ ภีโต ปลายสิ

ปสฺสนฺตุ องฺคมคธา มม ตุยฺหญฺจ วิกฺกมํ ฯ

ท่านก็เป็นผู้กล้าหาญ มาพบกับเราผู้กล้าหาญ อาจประหารได้ไม่ย่นย่อมาซิช้าง ท่านจงกลับมาก่อน ท่านกลัวหรือจึงได้หนีไป ขอให้พวกคนชาวอังคะและมคธะได้เห็นความกล้าหาญของเรา และของท่านเถิด.

น ตํ ปาทา วธิสฺสามิ น ทนฺเตหิ น โสณฺฑิยา

มีเฬฺหน ตํ วธิสฺสามิ ปูติ หญฺญตุ ปูตินาติ ฯ

คูถปาณกชาตกํ สตฺตมํ ฯ

เราจักไม่ต้องฆ่าเจ้าด้วยเท้า งา หรือด้วยงวงเลย เราจักฆ่าเจ้าด้วยคูถหนอนตัวเน่า ควรฆ่าด้วยของเน่าเช่นกัน.

จบ คูถปาณกชาดกที่ ๗.