๕. ขันติวรรณนชาดก เล่ม ๒๗

อตฺถิ เม ปุริโส เทว สพฺพกิจฺเจสุ พฺยาวโฏ

ตสฺส เจโกปราธตฺถิ ตตฺถ ตฺวํ กินฺติ มญฺญสิ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ ข้าพระบาทมีบุรุษผู้ขวนขวายในกิจทุกอย่างอยู่คนหนึ่ง แต่เขามีความผิดอยู่ข้อหนึ่ง พระองค์จะทรงโปรดดำริในความผิดของเขานั้นเป็นประการใด พระเจ้าข้า.

อมฺหากํ อตฺถิ ๒ ปุริโส เอทิโส อิธ วิชฺชติ

ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน ขนฺติ อสฺมาก รุจฺจตีติ ฯ

ขนฺติวณฺณนชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

บุรุษเช่นนี้ของเราก็มีอยู่ในที่นี้ แต่บุรุษผู้ประกอบด้วยองค์คุณหาได้ยากเราจึงสู้อดใจเสีย.

จบ ขันติวรรณนชาดกที่ ๕.