arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕

๑. กุมารกัสสปเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๙ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ กุมารกัสสปเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๐๒–๔๐๒

หน้า ๔๐๒

๕. ปัญจมวรรค

๑. กุมารกัสสปเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพระรัตนตรัย

นัยว่า ท่านพระกุมารกัสสปเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๙๘}[๒๐๑] น่าอัศจรรย์จริงหนอ พระพุทธเจ้า พระธรรม และ พระคุณสมบัติของพระศาสดาของเราทั้งหลาย ซึ่งเป็นที่ ที่พระสาวกจักทำให้แจ้งซึ่งธรรมเช่นนี้[๒๐๒] อุปาทานขันธ์ ๕ ในอสงไขยกัปสิ้นสุดแล้ว ร่างกายนี้เป็นชาติสุดท้าย เป็นที่สุดแห่งอุปาทานขันธ์เหล่านั้น การเวียนเกิดและเวียนตายก็เป็นครั้งสุดท้าย บัดนี้ภพใหม่ ไม่มีอีกต่อไป

๒. ธัมมปาลเถรคาถา

สุภาษิตแสดงชีวิตไม่ไร้ประโยชน์

นัยว่า ท่านพระธัมมปาลเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๙๙}[๒๐๓] ภิกษุหนุ่มรูปใดแลเพียรพยายามอยู่ในพระพุทธศาสนา ภิกษุรูปนั้นแหละชื่อว่าผู้ตื่นอยู่ในหมู่ผู้หลับไหลทั้งหลาย ชีวิตของเธอไม่ไร้ประโยชน์

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑อสงไขยกัป หมายถึงมหากัปที่กำหนดนับไม่ได้ (ขุ.เถร.อ. ๑/๕๐๑)

จบ ๑. กุมารกัสสปเถรคาถา