arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒

๕. สัพพมิตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

-_______

๕. สพฺพมิตฺตตฺเถรคาถา

๕. สัพพมิตตเถรคาถา

ภาษิตของพระสัพพมิตตเถระ

(พระสัพพมิตตเถระได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ สัพพมิตตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๓–๒๙๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๔–๓๕๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ชโน ชนสฺมึ สมฺพนฺโธ ชนเมวสฺสิโต ชโน

ชโน ชเนน เหฐิยติ เหเฐติ จ ชโน ชนํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คนเกี่ยวข้องกับคน คนยินดีกับคน

คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียดเบียนคน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โก หิ ตสฺส ชเนนตฺโถ ชเนน ชนิเตน วา

ชนํ โอหาย คจฺเฉยฺ (๑) เหฐยิตฺวา พหุํ ชนนฺติ.

สพฺพมิตฺโต เถโร.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. คจฺฉํ ตํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

จะต้องการอะไรด้วยคนสำหรับเขา หรือสิ่งที่คนให้เกิด

จงละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย

จบ ๕. สัพพมิตตเถรคาถา