๖. มหากาลเถรคาถา เล่ม ๒๖

กาฬี อิตฺถี พฺรหตี ธงฺกรูปา

สตฺถิญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ สตฺถึ

พาหญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ พาหํ

สีสญฺจ เภตฺวา ทธิถาลกํว

เอสา นิสินฺนา อภิสนฺทหิตฺวา.

นางกาฬีมีร่างกายใหญ่ ดำเหมือนกา หักขาซ้าย ขาขวา

แขนซ้าย แขนขวา และทุบศีรษะซากศพ

ดังทุบหม้อนมเปรี้ยว นั่งจัดให้เรียบร้อยอยู่

โย เว อวิทฺวา (๑) อุปธึ กโรติ

ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท

ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา

มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ. (๒)

มหากาโล เถโร.

ผู้ใด ไม่รู้แจ้ง ย่อมก่ออุปธิกิเลส

ผู้นั้นเป็นคนเขลา ย่อมประสบทุกข์อยู่ร่ำไป

เพราะฉะนั้น ผู้รู้แจ้ง ไม่ควรก่ออุปธิกิเลส

เราอย่าถูกทุบศีรษะนอนอยู่อย่างนี้อีกต่อไป