๙. นันทเถรคาถา เล่ม ๒๖

๘. กิมพิลเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญการยินดีในธรรม

นัยว่า ท่านพระกิมพิลเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๗๕}[๑๕๕] พระศากยบุตรทั้งหลายผู้เป็นสหายกันในปาจีนวังสทายวัน พากันละโภคะไม่น้อย มายินดีในการเที่ยวบิณฑบาต[๑๕๖] ปรารภความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพาน มีความบากบั่น มั่นเป็นนิจ ละความยินดีทางโลก ได้แล้ว รื่นรมย์กันอยู่ ด้วยความยินดีทางธรรม

๙. นันทเถรคาถา

สุภาษิตชี้ทางปฏิบัติ

นัยว่า ท่านพระนันทเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาไว้อย่างนี้ว่า

{๒๗๖}[๑๕๗] เรามัวแต่ประกอบการประดับตกแต่ง เพราะไม่มีโยนิโส มนสิการ มีใจฟุ้งซ่าน กลับกลอก ถูกกามราคะเบียดเบียน[๑๕๘] เราได้ปฏิบัติตามอุบายที่ชอบที่พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์ แห่งพระอาทิตย์ผู้ฉลาดในอุบายได้ทรงสั่งสอนแนะนำแล้ว จึงถอนจิตที่จมลงในภพขึ้นได้

๑๐. สิริมเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการสรรเสริญและนินทา

นัยว่า ท่านพระสิริมเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๗๗}[๑๕๙] ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถึงคนอื่นจะสรรเสริญ คนอื่นก็สรรเสริญเปล่า เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น

[๑๖๐] ถ้าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว ถึงคนอื่นจะติเตียน คนอื่นก็ติเตียนเปล่า เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว

จบ ทุติยวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระมหาจุนทเถระ ๒. พระโชติทาสเถระ

๓. พระเหรัญญิกานิเถระ ๔. พระโสมมิตตเถระ

๕. พระสัพพมิตตเถระ ๖. พระมหากาลเถระ

๗. พระติสสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ

๙. พระนันทเถระ ๑๐. พระสิริมาเถระ

ล้วนมีฤทธิ์มาก