๘. กิมพิลเถรคาถา เล่ม ๒๖

๘ ปาจีนวํสทายมฺหิ สกฺยปุตฺตา สหายกา

ปหายนปฺปเก โภเค อุญฺฉาปตฺตาคเต รตา

อารทฺธวิริยา ปหิตตฺตา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา

รมนฺติ ธมฺมรติยา หิตฺวาน โลกิยํ รตินฺติ ฯ

กิมฺพิโล เถโร ฯ

๑ ม. พาหํ ฯ ๒ ยุ. อภิสทฺทหิตฺวา ฯ

พระศากยบุตรทั้งหลายผู้เป็นสหายกันในปาจีนวังสทายวัน ได้พากันละโภคะไม่น้อย มายินดีในการเที่ยวบิณฑบาต ปรารภความเพียร มีจิตเด็ดเดี่ยว มีความบากบั่นมั่นเป็นนิตย์ ละความยินดีในโลก มายินดีอยู่

ในธรรม.