๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖

นตฺถิ โกจิ ภโว นิจฺโจ สงฺขารา วาปิ สสฺสตา

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต ขนฺธา จวนฺติ อปราปรํ.

ภพที่เที่ยงสักภพก็ไม่มี หรือแม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี

ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและเวียนดับไป

เอตมาทีนวํ ญตฺวา ภเวนมฺหิ อนตฺถิโก

นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุตฺตโร เถโร คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการภพ

สลัดออกจากกามทุกอย่าง ได้ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว