๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖

๒. ทุกนิบาต

๑. ปฐมวรรค

๑. อุตตรเถรคาถา

สุภาษิตชี้โทษของภพ

{๒๕๘}นัยว่า ท่านพระอุตตรเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

[๑๒๑] ภพอะไร ๆ ที่เที่ยงไม่มี แม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและเวียนดับไป[๑๒๒] เรารู้โทษนั่นแล้วจึงไม่มีความต้องการด้วยภพ เราสสัดตนออกจากกามทั้งปวงได้แล้ว บรรลุความสิ้นไปแห่งอาสวะแล้ว

๒. ปิณโฑลภารทวาชเถรคาถา

สุภาษิตชี้ทางดำเนินชีวิตที่ถูก

{๒๕๙}นัยว่า ท่านพระปิณโฑลภารทวาชเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถา อย่างนี้ว่า

[๑๒๓] ชีวิตของเรานี้ย่อมไม่เป็นไปโดยที่ไม่สมควร อาหารก็ไม่ได้ทำจิตให้สงบ เราเห็นว่าร่างกายจะดำรงอยู่ได้เพราะอาหาร จึงได้เที่ยวแสวงหาอาหารโดยทางที่ชอบ