๔. คังคาตีริยเถรคาถา เล่ม ๒๖

ติณฺณํ เม ตาลปตฺตานํ คงฺคาตีเร กุฏี กตา

ฉวสิตฺโตว เม ปตฺโต ปํสุกูลญฺจ จีวรํ.

เราสร้างกระท่อมด้วยใบตาล ๓ ใบ อยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

บาตรของเราเหมือนหม้อสำหรับตักน้ำนมรดศพ

และจีวรของเราเป็นผ้าบังสุกุล

ทฺวินฺนํ อนฺตรวสฺสานํ เอกวาจา เม ภาสิตา

ตติเย อนฺตรวสฺสมฺหิ ตโมกฺขนฺโธ (๑) ปทาลิโตติ.

คงฺคาตีริโย เถโร.

ในระหว่าง ๒ พรรษา เราพูดเพียงคำเดียว

ระหว่างพรรษาที่ ๓ เราทำลายกองความมืดได้แล้ว