๔. คังคาตีริยเถรคาถา เล่ม ๒๖

๔.คังคาตีริยเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญความสันโดษ

นัยว่า ท่านพระคังคาตีริยเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๖๑}[๑๒๗] เราทำกระท่อมด้วยใบตาล ๓ใบไว้ที่ริมฝั่งแม่นํ้าคงคา บาตรของเราเหมือนดังหม้อสำหรับตักนํ้านมรดศพ และ จีวรของเราก็เป็นผ้าเปื้อนฝุ่น (ผ้าบังสุกุล)[๑๒๘] ในระหว่าง ๒ พรรษา เราพูดเพียงคำเดียวเท่านั้น ในภายในพรรษาที่ ๓ เราทำลายกองความมืดคืออวิชชาได้แล้ว

๕. อชินเถรคาถา

สุภาษิตชี้ลักษณะคนพาล

นัยว่า ท่านพระอชินเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๖๒}[๑๒๙] ถึงแม้บุคคลจะมีวิชชา ๓ ละมัจจุราชได้ เป็นผู้หาอาสวะมิได้ คนพาลทั้งหลายผู้ไม่มีความรู้ก็มักดูหมิ่นบุคคลนั้น ว่าเป็นผู้ไม่มีชื่อเสียง[๑๓๐] ส่วนบุคคลใดในโลกนี้เป็นผู้ได้ข้าวและน้ำ ถึงแม้ว่าจะเป็นคนชั่วช้าเลวทราม บุคคลนั้นก็เป็นที่สักการะนับถือ ของคนพาลทั้งหลาย