๑๐. สาฏิมัตติยเถรคาถา เล่ม ๒๖

อหุ ตุยฺหํ ปุเร สทฺธา สา เต อชฺช น วิชฺชติ

ยํ ตุยฺหํ ตุยฺหเมเวตํ นตฺถิ ทุจฺจริตํ มม.

เมื่อก่อน ท่านมีศรัทธา

(แต่)วันนี้ ท่านไม่มีศรัทธา

สิ่งใดเป็นของท่าน ขอสิ่งนั้นจงเป็นของท่านตามเดิมเถิด

เราไม่มีความทุจริต

อนิจฺจา หิ จลา สทฺธา เอวํ ทิฏฺฐา หิ สา มยา

รชฺชนฺติปิ วิรชฺชนฺติ ตตฺถ กึ ชิยฺยเต มุนิ.

เพราะศรัทธาไม่เที่ยง คลอนแคลน

ศรัทธานั้น เราเห็นมาแล้วอย่างนั้น

คนทั้งหลายรักง่ายหน่ายเร็ว

ในความรักและความหน่ายนั้น พระมุนีจะชนะได้อย่างไร

ปจฺจติ มุนิโน ภตฺตํ โถกํ โถกํ กุเล กุเล

ปิณฺฑิกาย จริสฺสามิ อตฺถิ ชงฺฆพลํ มมาติ.

สาฏิมตฺติโย เถโร.

คนทั้งหลายย่อมหุงอาหารไว้เพื่อมุนี

ทุกตระกูล ตระกูลละเล็กละน้อย

เราจะเที่ยวบิณฑบาตด้วยปลีแข้ง เพราะกำลังแข้งของเรายังมีอยู่