๑๖. วิมลเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปาปมิตฺเต วิวชฺเชตฺวา ภเชยฺยุตฺตมปุคฺคเล (๑)

โอวาเท จสฺส ติฏฺเฐยฺย ปตฺเถนฺโต อจลํ สุขํ.

ผู้ปรารถนาความสุขที่ยั่งยืน

พึงเว้นปาปมิตรเสียให้ไกล

คบหาแต่คนดี และพึงอยู่ในโอวาทของท่าน

ปริตฺตํ ทารุมารุยฺห ยถา สีเท มหณฺณเว

เอวํ กุสีตมาคมฺม สาธุชีวีปิ สีทติ

ตสฺมา ตํ ปริวชฺเชยฺย กุสีตํ หีนวีริยํ.

บุคคลเกาะท่อนไม้เล็ก ๆ ย่อมจมลงในมหาสมุทร ฉันใด

บุคคลแม้มีความเป็นอยู่ดี อาศัยคนเกียจคร้าน

ก็จมลงในสังสารวัฏได้ ฉันนั้น

เพราะฉะนั้น บุคคลควรเว้นคนเกียจคร้าน

มีความเพียรย่อหย่อนเสีย

ปวิวิตฺเตหิ อริเยหิ ปหิตตฺเตหิ ฌายิภิ

นิจฺจํ อารทฺธวีริเยหิ ปณฺฑิเตหิ สหาวเสติ.

วิมโล เถโร. ติกนิปาโต นิฏฺฐิโต . ตสฺสุทฺทานํ

องฺคณิโก ภารทฺวาโช ปจฺจโย พากุโล อิสิ

ธนิโย มาตงฺคปุตฺโต จ โสภิโต วารโณ อิสิ.

ปสฺสิโก จ ยโสโช จ สาฏิมตฺติยุปาลิ จ

อุตฺตรปาโล อภิภูโต โคตโม หาริโตปิ จ.

เถโร ติกนิปาตมฺหิ นิพฺพาเน วิมโล กโต

อฏฺฐตาฬีส คาถาโย เถรา โสฬส กิตฺติตาติ.

บุคคลพึงอยู่ร่วมกับเหล่าบัณฑิตผู้สงัด เป็นอริยะ

มีใจเด็ดเดี่ยว เข้าฌานอยู่ ปรารภความเพียรเป็นนิตย์

ติกนิบาต จบ

รวมเรื่องพระเถรที่มีในนิบาตนี้ คือ

๑. พระอังคณิกภารทวาชเถระ ๒. พระปัจจยเถระ

๓. พระพากุลเถระ ๔. พระธนิยเถระ

๕. พระมาตังคบุตรเถระ ๖. พระขุชชโสภิตเถระ

๗. พระวารณเถระ ๘. พระปัสสิกเถระ

๙. พระยโสชเถระ ๑๐. พระสาฏิมัตติยเถระ

๑๑. พระอุบาลีเถระ ๑๒. พระอุตตรปาลเถระ

๑๓. พระอภิภูตเถระ ๑๔. พระโคตมเถระ

๑๕. พระพาริตเถระ ๑๖. พระวิมลเถระ

ในติกนิบาต รวมพระเถระได้ ๑๖ รูป

รวมคาถาได้ ๔๘ คาถา ฉะนี้แล