พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๒. ปัจจยเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๖ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๒. ปจฺจยตฺเถรคาถา
๒. ปัจจยเถรคาถา
ภาษิตของพระปัจจยเถระ
(พระปัจจยเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต ปัจจยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๗–๓๐๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๗๓–๓๗๔
ปญฺจาหาหํ ปพฺพชิโต เสโข อปฺปตฺตมานโส
วิหารํ เม ปวิฏฺฐสฺส เจตโส ปณิธี อหู. (๑)
- ๑ฉ.ม. อหุ
เราบวชแล้วได้ ๕ วัน
ยังเป็นเสขบุคคลอยู่
ยังไม่ได้บรรลุพระอรหัต
เมื่อเราเข้าไปยังวิหารแล้วได้ตั้งใจปรารถนาว่า
นาสิสฺสํ น ปิวิสฺสามิ วิหารโต น นิกฺขเม
นปิ ปสฺสํ นิปาเตสฺสํ ตณฺหาสลฺเล อนูหเต.
เมื่อเรายังถอนลูกศรคือตัณหาขึ้นไม่ได้
เราจะไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่ออกไปจากวิหาร
ทั้งจะไม่เอนกายนอน
ตสฺส เมวํ วิหรโต ปสฺส วีริยปรกฺกมํ
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
ปจฺจโย เถโร.
เชิญท่านดูความเพียร
ความบากบั่นของเรานั้นผู้อยู่อย่างนี้ เราบรรลุวิชชา ๓
ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
จบ ๒. ปัจจยเถรคาถา