arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต

๒. ปัจจยเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๖ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๒. ปจฺจยตฺเถรคาถา

๒. ปัจจยเถรคาถา

ภาษิตของพระปัจจยเถระ

(พระปัจจยเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต ปัจจยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๗–๓๐๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๗๓–๓๗๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจาหาหํ ปพฺพชิโต เสโข อปฺปตฺตมานโส

วิหารํ เม ปวิฏฺฐสฺส เจตโส ปณิธี อหู. (๑)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. อหุ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราบวชแล้วได้ ๕ วัน

ยังเป็นเสขบุคคลอยู่

ยังไม่ได้บรรลุพระอรหัต

เมื่อเราเข้าไปยังวิหารแล้วได้ตั้งใจปรารถนาว่า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นาสิสฺสํ น ปิวิสฺสามิ วิหารโต น นิกฺขเม

นปิ ปสฺสํ นิปาเตสฺสํ ตณฺหาสลฺเล อนูหเต.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเรายังถอนลูกศรคือตัณหาขึ้นไม่ได้

เราจะไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่ออกไปจากวิหาร

ทั้งจะไม่เอนกายนอน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺส เมวํ วิหรโต ปสฺส วีริยปรกฺกมํ

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

ปจฺจโย เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เชิญท่านดูความเพียร

ความบากบั่นของเรานั้นผู้อยู่อย่างนี้ เราบรรลุวิชชา ๓

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

จบ ๒. ปัจจยเถรคาถา