๔. คังคาตีริยเถรคาถา เล่ม ๒๖

๔ ติณฺณํ เม ตาลปตฺตานํ คงฺคาตีเร กุฏี กตา

ฉวสิตฺโตว เม ปตฺโต ปํสุกูลญฺจ จีวรํ ฯ

ทฺวินฺนํ อนฺตรวสฺสานํ เอกวาจา เม ภาสิตา

ตติเย อนฺตรวสฺสมฺหิ ตโมกฺขนฺโธ ปทาลิโตติ ฯ

คงฺคาตีริโย เถโร ฯ

เราทำกระท่อมด้วยใบตาล ๓ ใบ ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา บาตรของเราเหมือนดังหม้อสำหรับตักน้ำรดศพ และจีวรของเราเป็นดังผ้าคลุกฝุ่น ในระหว่าง๒ พรรษา เราพูดเพียงคำเดียวเท่านั้น ในภายในพรรษาที่ ๓ เราทำลาย

กองความมืด คืออวิชชาได้แล้ว.