๑. อังคณิกภารทวาชเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑ อโยนิสุทฺธิมเนฺวสํ อคฺคึ ปริจรึ วเน

สุทฺธิมคฺคํ อชานนฺโต อกาสึ อปรํ ๑ ตปํ ฯ

ตํ สุเขน สุขํ ลทฺธํ ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

พฺรหฺมพนฺธุ ปุเร อาสึ อิทานิ โขมฺหิ พฺราหฺมโณ

เตวิชฺโช นฺหาตโก จมฺหิ โสตฺถิโย จมฺหิ เวทคูติ ฯ

องฺคณิกภารทฺวาโช เถโร ฯ

เมื่อเราแสวงหาความบริสุทธิ์โดยอุบายไม่สมควร ได้บูชาไฟอยู่ในป่าเมื่อเราไม่รู้ทางแห่งความบริสุทธิ์ ได้บำเพ็ญตบะต่างๆ ความสุขนั้นเราได้แล้วเพราะข้อปฏิบัติอันสบาย ขอท่านจงดูความที่ธรรมเป็นธรรมอันดีงาม วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้ว เราทำกิจพระพุทธศาสนาสำเร็จแล้วเมื่อก่อนเราเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพรหม แต่บัดนี้เราเป็นพราหมณ์ สำเร็จวิชชา ๓ ล้างบาปแล้ว เป็นผู้มีความสวัสดี รู้จบไตรเพท.