พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘
๔. สุยามนเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๑ (Royal Thai)4/10 in วรรคที่ ๘4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ สุยามนเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 353–353
๓. มาณวเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการออกบวช
นัยว่า ท่านพระมาณวเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๑๐}[๗๓] ฉันเห็นคนแก่ คนเจ็บ และคนที่ตายตามอายุขัยแล้ว จึงได้ละกามคุณอันรื่นรมย์ใจออกมาบวชแล้ว
๔. สุยามนเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับพระดี
นัยว่า ท่านพระสุยามนเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๑๑}[๗๔] ความพอใจในกาม ความพยาบาท ความหดหู่และเคลิบเคลิ้ม ความฟุ้งซ่าน และความสงสัยย่อมไม่มีแก่ภิกษุโดยประการทั้งปวง
๕. สุสารทเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการพบเห็นคนดี
นัยว่า ท่านพระสุสารทเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๑๒}[๗๕] การได้พบเห็นสัตบุรุษทั้งหลายผู้เพียบพร้อมด้วยศีลาทิคุณ ย่อมยังประโยชน์ให้สำเร็จ เป็นเหตุตัดความสงสัยเสียได้ ทำความรู้ให้เจริญงอกงาม แม้คนพาลสัตบุรุษทั้งหลาย
End of ๔. สุยามนเถรคาถา