arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๔. สุยามนเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๑ (Royal Thai)4/10 in วรรคที่ ๘4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ สุยามนเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 353–353

Page 353

๓. มาณวเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการออกบวช

นัยว่า ท่านพระมาณวเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๐}[๗๓] ฉันเห็นคนแก่ คนเจ็บ และคนที่ตายตามอายุขัยแล้ว จึงได้ละกามคุณอันรื่นรมย์ใจออกมาบวชแล้ว

๔. สุยามนเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับพระดี

นัยว่า ท่านพระสุยามนเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๑}[๗๔] ความพอใจในกาม ความพยาบาท ความหดหู่และเคลิบเคลิ้ม ความฟุ้งซ่าน และความสงสัยย่อมไม่มีแก่ภิกษุโดยประการทั้งปวง

๕. สุสารทเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการพบเห็นคนดี

นัยว่า ท่านพระสุสารทเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๒}[๗๕] การได้พบเห็นสัตบุรุษทั้งหลายผู้เพียบพร้อมด้วยศีลาทิคุณ ย่อมยังประโยชน์ให้สำเร็จ เป็นเหตุตัดความสงสัยเสียได้ ทำความรู้ให้เจริญงอกงาม แม้คนพาลสัตบุรุษทั้งหลาย

End of ๔. สุยามนเถรคาถา